buryk (fiumicina) wrote,
buryk
fiumicina

цвярозы і богабаязны

Вяртаючыся да тэмы анёлаў-ахоўнікаў. Я вельмі плоха знаёмы з тэалогіяй, але можа хто больш адукаваны асвеціць мой розум вось на які прадмет. Ці, не лепей пачну з прыкладу:

Сёньня дзесьці а першай ночы мне раптам закарцела крыху прагуляцца - без асаблівай на тое патрэбы, да й звычкі гуляць а першай ночы ў мяне таксама няма. Апрануўся пацяплей і ўпэўнена пайшоў у накірунку парляменту, бо вырашыў паглядзець на рэчку. І дзесьці ў метрах 200 мяне прыпыніла паненка у кароткай чорнай куртачцы, чорных сапагах на высокіх абцасах і з чорным пакетам. Яна спытала, ці размаўляю я на ангельскай, і ці ведаю, дзе знаходзіцца гатэль "Прэзідэнт". На абодва пытаньні я абсалютна выпадкова меў станоўчыя адказы. Паненка вельмі ўзрадавалася, і паклікала яшчэ адну адну паненку, апранутую ў такій жа строй і таксама з чорным пакетам. Я быў пачаў тлумачыць дарогу (бо было гэта побач і дарога была вельмі нескладаная - 50 м проста, направа і яшчэ 100 м), але паненка выглядала так няўпэўнена, што я вырашыў праводзіць яе да павароту. Пакуль ішлі, я зразумеў, што абедзьве паненкі былі ў хлам п'яныя, таму я паабяцаў давесьці іх прама да гатэлю. Паненкі распавялі мне, што яны славачкі, прыехалі апошнім цягніком з Браціславы, даехалі да гэтай мясцовасьці на мятро, ад якога гатэль быў абяцаны ў 200 м, і вось ужо гадзіну яны блыкаюць па гэтым страшным кавалку гэтага дзікага блытанага гораду, усе таксісты ім кажуць, што яны амаль што прыйшлі і ім да гатэлю засталося толькі 200 м; яны праходзяць гэтыя 200 м і ім ізноў кажуць тое ж самае - і так бясконца! А паспалітыя людзі, якія не таксісты, толькі паскараюць хаду ці не бумбум у ангельскай! Яны ўжо згубілі ўселякую надзею, і тут Усявышні даслаў мяне! Праз хвіліну мы дайшлі да гэтэля (заўважу, што пяцізоркавага), я пажадаў паненкам добрай ночы і пайшоў да рэчкі.

Вось што мы маем. Ад метро да гатэлю - сумленных 200, ці можа 300 м, і дарога вельмі простая - направа, прайсьці 100 м, яшчэ раз направа і яшчэ 100 м - і дастаткова вялікі будынак гэтэлю, на якім яго назва напісана вялікімі, сярэднімі і маленькімі літарамі з падсьветкай. Паненкі нікуды далёка не зайшлі - я іх сустрэў роўна на палове дарогі паміж метро і гатэлям. Усе вуліцы ў гэтым раёне Будапешта - прамыя і добра асьветленыя. У гэтым раёне шмат таксістаў, якія давалі ім напрамак. Але ўсё гэта абсалютна не дапамагала. Якая верагоднасьць, што назіраючы ўсё гэта паўтары гадзіны, добры Божанька канчаткова зразумеў, што без шансаў у паненак ужо што атрымаецца, і выпер мяне з дому, бо народная мудрасьць прыпісвае добраму Божаньку клопат пра п'яніц і валацуг? Што на гэты конт кажуць айцы нашае маткі Царквы? Ці падкажа хто дасьведчаны?
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 5 comments