konigin

digest august 26, 2011

Зайшоў у цырульню на мікрараёне падстрагчыся машынкай пад 5 мм, а каб пазбегнуць патаньняў, патлумачыў паненцы ў цырульні, што паеду ў тайгу шукаць нафту. Не дапамагло.

Сьцюардэсы і сьцюарды Белавія былі ў стылёвых камізэльках і ў стылёвых жа блакітных гальштуках. Былі very nice and helpful. viktuss папрасіў чакалядку да кавачкі і атрымаў тры. У адрозьнененьні ад папярэдніх рэйсаў Белавія ў Расію, (амаль) усе аб'явы пачыналіся з беларускай вэрсіі. Агульна добрае ўраджаньне сапсавалася толькі прыбыцьцём у Шэрамецева 1 замест 2.

Да Краснаярску ляцелі Аэрафлотам.

Aeroflot must die. Aeroflot must die. Aeroflot must die. Aeroflot must die. Aeroflot must die. Aeroflot must die. Aeroflot must die. Aeroflot must die.
konigin

(no subject)

Зайшоў учора ў гасьцініцу "Сьвіслач" - у рэстараны на першым (не памятаю назву) і другім паверхах (Dolce Vita). Хто-небудзь ведае, чым кіравалася спадарства, калі абрала для афармленьня канцэпцыю бардэля? На другім паверсе - бардэля ў стылі рэтра (белае з золатам), на першым - ужо такога ў стылі 80-х (чырвонае)?
konigin

(no subject)

Затое ў Беларусі адносна ліберальная палітыка што датычыцца ўезду замежнікаў. У жніўні праводжу летнюю школу ў Пскове, у т.л. каардыную афармленьне візаў выкладчыкам з ЭЗ - пекла, кафка і паўночная карэя - нават калі параўноўваць з дарагой радзімай ці візавым рэжымам самога ЭЗ. Нават вывучыў дамову паміж РФ і ЭЗ аб спрашчэньні візавага рэжыму. Цяпер вельмі зацікаўлены даведацца, у чым тут спрашчэньне, апрача зьніжанага збору 35 эўра.
konigin

Teddy bears, Der Rosenkavalier and Those lovely summer days

Што вам сказаць, шаноўныя сябры? З жыцьцём напэўна трэба нешта рабіць, бо нешта губляецца пачуцьцё рэялістычнасьці. Напярэдадні шукаў ілюстрацыі для сваёй лекцыі пра carbon footptint, і неўзабаве зразумеў, што самая пераканаўчая ілюстрацыя безадказнага стаўленьня да будучых пакаленьняў – мая карта пералётаў з раздзела flight statistics у маім miles&more account. Do what you preach. Трэба, адскріншоціць, пакуль не дадаліся пералёты ў Канаду і Гану, бо будзе зусім сорамна паказваць.

Далей пра лекцыі. На мінулым тыдні быў у Люндзе на alumni conference сваёй магістарскай праграмы. Шмат супярэчлівых думак. Галоўная тая, што з праграмы, якая рыхтавала environmental professionals, Алма Матэр перакваліфікавалася ў канвейр environmental activists – to the good or to the bad. Я магу ўявіць мноства прычынаў, па якіх гэта спрыяе разьвіцьцю высокага профілю праграмы. Але ж нешта не пераканала. Нейкі greenwash of greenwashers. І панды з Teddy bears. Але ж усе добрыя такія. Негалёныя total charmers з амерыки і нямецкія паненкі concerned of sustainable fashion.

А добра ж схаділі ў De Nederlandse Opera на Der Rosenkavalier. Голую задніцу не паказвалі, але ж пэўны фан быў. Там у іх надзіва убогая мінімалістычная пастаноўка. Падобная на тое, што яны самі адчулі, што нешта тут ня тое, і запрасілі Брыджыт Фасбэндэр падцягнуць штаны. Мінімалізм застаўся, але сама дзея вельмі ўразіла акуратнасьцю і трапнасьцю ў растаўленьні ўсіх неабходных акцэнтаў. Брава, Брыджыт! Дырыжэнтам быў Simon Rattle (сэр). Сваю справу ён зрабіў надзіва якасна. Але ж і аркестар – Ратэрдамскі Філармоніш таксама гучаў неверагодна прыгожа. Сьпевакі ўразілі ў меньшай ступені. Сьпявалі ў цэлым няблага, але калі бачыш на афішы “венскі” склад на Der Rosenkavalier, то чакаеш цуд. Курт Рюдль увогуле прабачыўся прастудай і на сцэне толькі прадстаўляў. Сьпяваў за яго паліцэйскі камісар. Плян быў, што пад час з’яўленьня камісарыюса на сцэне, Курт Рюдль будзе сьпяваць сам. Але апасьля колькіх словаў перайшоў на хрып, і камісарыюсу давялося сьпяваць адразу за дваіх. Вось так.

А ў Будапешцэ сьпёка. Назіраньні паказваюць, што надвор’е може быць абсалютна любым напярэдадні, але калі выпускаецца CEU, то абавязкова наступае Hungarian summer at its most impressive. Напярэдадні была благадаць. Умерана сьпякотна, уначы лянівыя дожджычкі, раніцой свежасьць і пах кветак, а ўвечары – пяшчотныя вецяркі. Учора ж з раніцы адразу стала ўсё зразумела. Трэці чацьвер чэрвеня, і не патрэбны аніякі каляндар. Ужо а восьмай раніцы было горача, неба мела шэраватае адценьне і ўсё абяцала пекла. Сёньня маем крышачку палёгкі. Але ў Будапешце неяк усё гэта лягчэй успрымаецца. Усё выглядае на нейкі глямурны курорт, сьпёка добра ўпісваецца ў антураж і жыць можна.

І вось прыйшоў на суседні Department абмяркоўваць будучы праект, а там маім суразмоўцам – англійскі дзядзька ў акулярах і дабразычлівай усьмешкай Івана Іванавіча. Хто ў тэме – зразумеюць, а хто не – доўга тлумачыць. Але пачувалася неяк не так. І Польшчу ён любіць…
konigin

Побытавае

Аўстрыйская нешэнгенская бізнэс-ложа пад час ранішняга "разгону" у Вене - гэта нейкае пекла, якое, пры гэтым, вельмі спрыяе антысэмітызму. Немагчыма адвязацца ад думкі: "Калі ўсе гэтыя габрэі нарэшце куды-небудзь уляцяць і вызваляць мне крэслы са столікам каля разеткі!".
konigin

насуперак пеньсіянеркам ))

Хоць сукіны дзеці фанаты Куры (пераважна пеньсіянеркі з венскага Іннэрштадту) і разьмялі ўсе квіткі на КавПаг 25га чэрвеня ў Вене, але вельмі падобна на тое, што я на яго траплю ))
konigin

Otello, Budapest, 08.05.2011

А ў нядзелю, шаноўныя спадарыкі, мы атрымлівалі асалоду ад найвышэйшага дасягненьня міравой музычнай культуры – “Атэла” Вэрдзі, ізноў у Állami Operaház. У мяне былі дастаткова змрочные прадчуваньні, бо мяркуючы па водгуках і навінах за апошнія некалькі год, голас Уладзіміра Галузіна, заяўленага ў тытульнай ролі – руіна і юдоль гора. Але я вельмі спадзяваўся, што Антрэа Рошт і Лада Атанэлі выцягнуць спектакаль. Ну і, вядома, вялікая музыка вялікага Вэрдзі ім у дапамогу.

Дык вось жа, афіша прадстаўленьня:Collapse )
konigin

Manon Lescaut, Budapest, 07.05.2011

На гэтае прадстаўленьне мяне ў асноўным прывяла цікаўнасьць: у галоўных партыях абяцалі Найла Шыкаффа і Крысьціну Гайярда-Домаш; абодва not very much up to the challenge - Шыкафф таму, што яму ўжо даўно час займацца ўнукамі і мемуарамі, а Гаярда-Домаш - таму, што яна ёсьць ВЕЛЬМІ лірычнай сапрана, і партыя Манон at least too sizes big for her. Але ж, ізноў жа, абодва зьвязаны з успамінамі маладосьці, і я іх проста даўно ўжо чуў - і адну і другога ў 2004 - адпаведна як Мімі ў Парыжы і Каварадосі ў Амстэрдаме. Гаярда-Домаш мела невялікі, вельмі лірычны і празрысты голас які, тым ня меньш, яна вельмі эфектна факусавала, і Пучыніеўскі аркестар для яе ня быў праблемай. Шыкаф мяне заўсёды радаваў тым, як сур'ёзна ён ставіўся да сваіх вярхоў, і як цягнуў усе ферматы (ад Сі-бемоль і вышэй) па самае немагу. Пры гэтым, вернія ноты ў яго атрымліваліся сапраўды прыгожа, навата калі сярэдзіна была ўжо падвыцерта.
І што нам паказалі:Collapse )
konigin

у краснаярску

Мэр Краснаярску - натура простая, радасная і неразбэшчаная. Увесь цэнтар гораду ўстаўлены пластыкавымі рознакаляровымі дрэвамі, якія ўначы сьвецяць рознакаляровымі агеньчыкамі. Прыгажосьць неверагоднай велічы.

Рэктар Сібірскага Федэральнага унівэрсітэту, што ў Краснаярску - таксама натура простая і непадатлівая да людскіх перасудаў. Увесь унівэрсітэт увешаны вялізнымі плазменымі маніторамі, у сярэднім з крокам у 10 м (часам - радзей, але гэта калі ужо зусім няма на што вешаць). Я доўга тармазіў і ня мог зразумець, у чым функцыянал такой раскошы, але абазнаныя людзі патлумачылі - "пілят і откатывают".

У мяня пад балконам гэтэля жыве нейкая радасная і неразбэшчаная птушка. Я выйшаў на балкон, сфоткал на мабілу змрочныя заенісейскія далі; птушка ўпадабала гук фотакліка, і ўсю раніцу паўтарала яго.
konigin

доўга чакалі

Усё, гэта п...ц канец Сьвету надыйшоў. Дамінга будзе пець Баканегру ў Вене. Добры Божачка, дзякуй табе, што ў Будапешцкай опэры не хапае грошай на Дамінга, а хапае толькі на нармальных барытаноў