?

Log in

No account? Create an account
Barbaro gusto, il secolo corotto...
 
[Most Recent Entries] [Calendar View] [Friends]

Below are 20 journal entries, after skipping by the 20 most recent ones recorded in buryk's LiveJournal:

[ << Previous 20 -- Next 20 >> ]
Friday, August 26th, 2011
7:43 pm
digest august 26, 2011
Зайшоў у цырульню на мікрараёне падстрагчыся машынкай пад 5 мм, а каб пазбегнуць патаньняў, патлумачыў паненцы ў цырульні, што паеду ў тайгу шукаць нафту. Не дапамагло.

Сьцюардэсы і сьцюарды Белавія былі ў стылёвых камізэльках і ў стылёвых жа блакітных гальштуках. Былі very nice and helpful. viktuss папрасіў чакалядку да кавачкі і атрымаў тры. У адрозьнененьні ад папярэдніх рэйсаў Белавія ў Расію, (амаль) усе аб'явы пачыналіся з беларускай вэрсіі. Агульна добрае ўраджаньне сапсавалася толькі прыбыцьцём у Шэрамецева 1 замест 2.

Да Краснаярску ляцелі Аэрафлотам.

Aeroflot must die. Aeroflot must die. Aeroflot must die. Aeroflot must die. Aeroflot must die. Aeroflot must die. Aeroflot must die. Aeroflot must die.
Friday, July 29th, 2011
10:47 am
Зайшоў учора ў гасьцініцу "Сьвіслач" - у рэстараны на першым (не памятаю назву) і другім паверхах (Dolce Vita). Хто-небудзь ведае, чым кіравалася спадарства, калі абрала для афармленьня канцэпцыю бардэля? На другім паверсе - бардэля ў стылі рэтра (белае з золатам), на першым - ужо такога ў стылі 80-х (чырвонае)?
Thursday, July 14th, 2011
3:22 pm
Затое ў Беларусі адносна ліберальная палітыка што датычыцца ўезду замежнікаў. У жніўні праводжу летнюю школу ў Пскове, у т.л. каардыную афармленьне візаў выкладчыкам з ЭЗ - пекла, кафка і паўночная карэя - нават калі параўноўваць з дарагой радзімай ці візавым рэжымам самога ЭЗ. Нават вывучыў дамову паміж РФ і ЭЗ аб спрашчэньні візавага рэжыму. Цяпер вельмі зацікаўлены даведацца, у чым тут спрашчэньне, апрача зьніжанага збору 35 эўра.
Friday, June 17th, 2011
11:04 pm
Teddy bears, Der Rosenkavalier and Those lovely summer days
Што вам сказаць, шаноўныя сябры? З жыцьцём напэўна трэба нешта рабіць, бо нешта губляецца пачуцьцё рэялістычнасьці. Напярэдадні шукаў ілюстрацыі для сваёй лекцыі пра carbon footptint, і неўзабаве зразумеў, што самая пераканаўчая ілюстрацыя безадказнага стаўленьня да будучых пакаленьняў – мая карта пералётаў з раздзела flight statistics у маім miles&more account. Do what you preach. Трэба, адскріншоціць, пакуль не дадаліся пералёты ў Канаду і Гану, бо будзе зусім сорамна паказваць.

Далей пра лекцыі. На мінулым тыдні быў у Люндзе на alumni conference сваёй магістарскай праграмы. Шмат супярэчлівых думак. Галоўная тая, што з праграмы, якая рыхтавала environmental professionals, Алма Матэр перакваліфікавалася ў канвейр environmental activists – to the good or to the bad. Я магу ўявіць мноства прычынаў, па якіх гэта спрыяе разьвіцьцю высокага профілю праграмы. Але ж нешта не пераканала. Нейкі greenwash of greenwashers. І панды з Teddy bears. Але ж усе добрыя такія. Негалёныя total charmers з амерыки і нямецкія паненкі concerned of sustainable fashion.

А добра ж схаділі ў De Nederlandse Opera на Der Rosenkavalier. Голую задніцу не паказвалі, але ж пэўны фан быў. Там у іх надзіва убогая мінімалістычная пастаноўка. Падобная на тое, што яны самі адчулі, што нешта тут ня тое, і запрасілі Брыджыт Фасбэндэр падцягнуць штаны. Мінімалізм застаўся, але сама дзея вельмі ўразіла акуратнасьцю і трапнасьцю ў растаўленьні ўсіх неабходных акцэнтаў. Брава, Брыджыт! Дырыжэнтам быў Simon Rattle (сэр). Сваю справу ён зрабіў надзіва якасна. Але ж і аркестар – Ратэрдамскі Філармоніш таксама гучаў неверагодна прыгожа. Сьпевакі ўразілі ў меньшай ступені. Сьпявалі ў цэлым няблага, але калі бачыш на афішы “венскі” склад на Der Rosenkavalier, то чакаеш цуд. Курт Рюдль увогуле прабачыўся прастудай і на сцэне толькі прадстаўляў. Сьпяваў за яго паліцэйскі камісар. Плян быў, што пад час з’яўленьня камісарыюса на сцэне, Курт Рюдль будзе сьпяваць сам. Але апасьля колькіх словаў перайшоў на хрып, і камісарыюсу давялося сьпяваць адразу за дваіх. Вось так.

А ў Будапешцэ сьпёка. Назіраньні паказваюць, што надвор’е може быць абсалютна любым напярэдадні, але калі выпускаецца CEU, то абавязкова наступае Hungarian summer at its most impressive. Напярэдадні была благадаць. Умерана сьпякотна, уначы лянівыя дожджычкі, раніцой свежасьць і пах кветак, а ўвечары – пяшчотныя вецяркі. Учора ж з раніцы адразу стала ўсё зразумела. Трэці чацьвер чэрвеня, і не патрэбны аніякі каляндар. Ужо а восьмай раніцы было горача, неба мела шэраватае адценьне і ўсё абяцала пекла. Сёньня маем крышачку палёгкі. Але ў Будапешце неяк усё гэта лягчэй успрымаецца. Усё выглядае на нейкі глямурны курорт, сьпёка добра ўпісваецца ў антураж і жыць можна.

І вось прыйшоў на суседні Department абмяркоўваць будучы праект, а там маім суразмоўцам – англійскі дзядзька ў акулярах і дабразычлівай усьмешкай Івана Іванавіча. Хто ў тэме – зразумеюць, а хто не – доўга тлумачыць. Але пачувалася неяк не так. І Польшчу ён любіць…
Wednesday, May 25th, 2011
9:52 am
Побытавае
Аўстрыйская нешэнгенская бізнэс-ложа пад час ранішняга "разгону" у Вене - гэта нейкае пекла, якое, пры гэтым, вельмі спрыяе антысэмітызму. Немагчыма адвязацца ад думкі: "Калі ўсе гэтыя габрэі нарэшце куды-небудзь уляцяць і вызваляць мне крэслы са столікам каля разеткі!".
Tuesday, May 17th, 2011
1:40 am
насуперак пеньсіянеркам ))
Хоць сукіны дзеці фанаты Куры (пераважна пеньсіянеркі з венскага Іннэрштадту) і разьмялі ўсе квіткі на КавПаг 25га чэрвеня ў Вене, але вельмі падобна на тое, што я на яго траплю ))
Friday, May 13th, 2011
3:27 pm
Otello, Budapest, 08.05.2011
А ў нядзелю, шаноўныя спадарыкі, мы атрымлівалі асалоду ад найвышэйшага дасягненьня міравой музычнай культуры – “Атэла” Вэрдзі, ізноў у Állami Operaház. У мяне былі дастаткова змрочные прадчуваньні, бо мяркуючы па водгуках і навінах за апошнія некалькі год, голас Уладзіміра Галузіна, заяўленага ў тытульнай ролі – руіна і юдоль гора. Але я вельмі спадзяваўся, што Антрэа Рошт і Лада Атанэлі выцягнуць спектакаль. Ну і, вядома, вялікая музыка вялікага Вэрдзі ім у дапамогу.

Дык вось жа, афіша прадстаўленьня:Collapse )
Sunday, May 8th, 2011
4:38 pm
Manon Lescaut, Budapest, 07.05.2011
На гэтае прадстаўленьне мяне ў асноўным прывяла цікаўнасьць: у галоўных партыях абяцалі Найла Шыкаффа і Крысьціну Гайярда-Домаш; абодва not very much up to the challenge - Шыкафф таму, што яму ўжо даўно час займацца ўнукамі і мемуарамі, а Гаярда-Домаш - таму, што яна ёсьць ВЕЛЬМІ лірычнай сапрана, і партыя Манон at least too sizes big for her. Але ж, ізноў жа, абодва зьвязаны з успамінамі маладосьці, і я іх проста даўно ўжо чуў - і адну і другога ў 2004 - адпаведна як Мімі ў Парыжы і Каварадосі ў Амстэрдаме. Гаярда-Домаш мела невялікі, вельмі лірычны і празрысты голас які, тым ня меньш, яна вельмі эфектна факусавала, і Пучыніеўскі аркестар для яе ня быў праблемай. Шыкаф мяне заўсёды радаваў тым, як сур'ёзна ён ставіўся да сваіх вярхоў, і як цягнуў усе ферматы (ад Сі-бемоль і вышэй) па самае немагу. Пры гэтым, вернія ноты ў яго атрымліваліся сапраўды прыгожа, навата калі сярэдзіна была ўжо падвыцерта.
І што нам паказалі:Collapse )
Tuesday, April 26th, 2011
3:27 am
у краснаярску
Мэр Краснаярску - натура простая, радасная і неразбэшчаная. Увесь цэнтар гораду ўстаўлены пластыкавымі рознакаляровымі дрэвамі, якія ўначы сьвецяць рознакаляровымі агеньчыкамі. Прыгажосьць неверагоднай велічы.

Рэктар Сібірскага Федэральнага унівэрсітэту, што ў Краснаярску - таксама натура простая і непадатлівая да людскіх перасудаў. Увесь унівэрсітэт увешаны вялізнымі плазменымі маніторамі, у сярэднім з крокам у 10 м (часам - радзей, але гэта калі ужо зусім няма на што вешаць). Я доўга тармазіў і ня мог зразумець, у чым функцыянал такой раскошы, але абазнаныя людзі патлумачылі - "пілят і откатывают".

У мяня пад балконам гэтэля жыве нейкая радасная і неразбэшчаная птушка. Я выйшаў на балкон, сфоткал на мабілу змрочныя заенісейскія далі; птушка ўпадабала гук фотакліка, і ўсю раніцу паўтарала яго.
Monday, April 18th, 2011
8:27 pm
доўга чакалі
Усё, гэта п...ц канец Сьвету надыйшоў. Дамінга будзе пець Баканегру ў Вене. Добры Божачка, дзякуй табе, што ў Будапешцкай опэры не хапае грошай на Дамінга, а хапае толькі на нармальных барытаноў
8:17 pm
хатнія назіраньні
Асабістае назіраньне - у дырыжыраваньні італьянскай операй (рамантычнай і пазьней) толькі тры дырыжэнты абсалютна заўсёды і на 100% рабілі "усё як трэба" (з гістарычных, не сучасных) - Джон Барбірольлі, Томас Бічэм і Фауста Клева. Прыкладам, Гавадзьдзені і Муці таксама амаль што заўсёды мяне пераконвалі, але ў іх зашмат сваіх idiosyncrasies. Канешне, таксама яшчэ ёсьць Тасканіні, але праз яго завядзёнку ўсюды ўпіхваць калі не Тоці даль Монтэ, то Эрву Нэльлі - увесь эфект неяк вельмі зьніжаецца (асабіста мне гэта не замінала толькі ў яго Рэквіеме і Фальстафе - таксама прыклады таго недасяжнага "абсалюта").
Wednesday, March 16th, 2011
3:24 pm
думаю пра Расею
Нішто не прымушае так турбавацца за Расею, як statements of purpose ад аспірантак МГУ, СПбГУ, ВШЭ і г.д. Хто мне патлумачыць, як у МГУ дагэтуль атрымліваецца трымацца ў топ-100 большасьці сусьветных рэйтынгаў унівэрсітэтаў?
Friday, March 11th, 2011
9:59 am
Нават у опэры
Нешта куды не павярніся - усюды нейкая хвігня. Хадзіў учора на Billy Budd у De Nederlandse Opera - і тое паказалі голую задніцу, штук дзесяць нават. А Найпрыгажэйшая (з яе месцаў было лепей бачна) кажа, што нават і не толькі задніцу, але і full front, і ёй нават спадабалася. Маўляў, якасныя задніцы. Вось як яно. Увогуле, у мяне з'яўляецца падазрэньне, што ў DNO наладжана плённае супрацоўніцтва з нейкім гей-стрыптыз клубам па суседству, бо накачаных маладых людзей рознай ступені распранутасьці нам паказваюць усюды, дзе можна прыдумаць - да L'Elisir D'Amore уключна.

У разьвіцьцё тэмы - хто такая Лада Алейнік - можа хто ведае? З кантэксту зразумела, што недзе выкладае, а ў вольны ад працы час - крытыкуе.
Saturday, January 1st, 2011
3:03 am
пра вялікіх мэнэджэраў і парцаланавы домік

Жыцьцярадасна-стандартна-блакітны лятак KLM. Рэйс Амстэрдам – Порт-Харкарт, ці можа Амстэрдам – Дубай, КЛ, Габаронэ, ці якая яшчэ Астана (ці мо ўжо рэйс назад з гэтых гасьцінных мясьцінаў у Амстэрдам). Лятак уздымаецца ў паветра, сьцюардэса – высокая бляндынка перадпенсійнага ўзросту, разносіць пасажырам бізнэс-клясы стартэры, апетайзэры і парцаланавыя дэльфцкія домікі – культавы KLMаўскі сувэнір, a collectable item найвышэйшай каштоўнасьці для колькіх ужо пакаленьняў вялікіх і ня вельмі вялікіх мэнэджараў, якім часта давадзіцца лятаць KLMам на вялікія адлегласьці.

Поруч сядзяць два добрыя сябры –важныя мэнэджэры з Royal Dutch Shell – адзін важней за другога. Запіўшы сваю фуа-гра Вахіненгенбергам 2004 г. і пахаваўшы домікі, мэнэджэры засынаюць, але калі сьцюардэса ізноў з’яўляецца ў салоне, адзін з мэнэджэраў разьляпляе вочы, хутка ўпэўніваецца, што сусед сьпіць і пачынае гаротным голасам распавядаць сьцюардэсе, што яго дома чакае хворы сын-малеча, адзіная радасьць для дзіцяці – дэльфцкі домік, і калі ў яе заваляўся яшчэ адзін, то дзіця напэўна так узрадуецца, што напэўна нават пойдзе на папраўку. “Як вы мяне ўсе дасталі” – думае сьцюардэса, добразычліва усьміхаецца, адказвае чульлівым голасам: “Так Сэр, апошні домік, толькі для вашага дзіцяці, спадзяюся што яму стане лепей” і прыносіць яшчэ адзін домік, які тут жа хуценька хаваецца.

Праз дзьве гадзіны. Апасьля кавачкі і ванільнага марозіва, шчасьлівы ўладальнік двух дэльфцкіх домікаў ідзе ў туалет. Яго сусед упэўніваецца што суседа ня бачна, кліча сьцюардэсу і пачынае распавядаць ёй пра сваю адзіную дачку, якой вельмі не хапае сэлфэстыму, праз што ёй вельмі цяжка ў школе. Але вось калі б у яе з’явіўся яшчэ адзін дэльфцкі домік...

Яшчэ праз паўтары гадзіны. Два мэнэджэры – адзін важней за другога чакаюць багаж.

-         Прынамсі Яспер, колькі, нагадай, у цябе дэльфцкіх домікаў?

-         262. У цябе?

-         Таксама 262.

Праз кароткую паўзу, сінхронна, гучна, у думках: “Фарбаваная сьцерва!”

Monday, December 27th, 2010
9:25 pm
шаноўнае спадарства, ці ня ведае хто, калі будуць/мусяць выпускаць тых, каго пасадзілі на 10 сутак (Акрэсьціна)?
Friday, December 24th, 2010
3:01 am
цёмна і пуста
Да нас сёньня завітала бабуля з унучкай і сказала, што хавалася ў нашым доме пад час Халакосту. І з ёй яшчэ 3000 габрэяў. А ў Будапешце цёмна і пуста.

Disclaimer: насамрэч, горад добра асьявятляецца і пахне вясной. Але калядных упрыгожваньняў амаль што няма і настрой - самі разумееце...
Sunday, October 17th, 2010
3:38 am
далей пра русафобію
Нядаўна шаноўны viktuss  падзяліўся назіраньнем: у менскім метро па гучнай сувязі на беларускай пераважна ідзе інфармацыя нейтральнага зьместу, у той час як розныя мацерныя заўвагі і г.д. (прыкладам "вызваліце дзверы") - заўсёды на расейскай, у чым вышэйзгаданы шаноўны бачыць падкрэсьленую (хоць, магчыма, і несьвядомую) русафобію.

Я схільны з ім пагадзіцца, бо не далей як у панядзелак быў сьведкам наступнага: калі лятак "Белавія" прызямліўся ў Менску (калі каму цікава - рэйс быў з Берліну) і пад'яжджаў да стаянкі, сьцюардэса зрабіла дзяжурныя аб'явы на беларускай і ангельскай пра вітаем вас у Менску, заставайцеся на сваіх месцах і не расшпільвайце рамяні да прыпыненьня лятака і г.д.; хлопец з крэслаў насупраць (з расейскім пашпартам, як я меў магчымасьць убачыць), усё роўна ўстаў і пачаў адчыняць багажную паліцу; убачыўшы здаля парушэньне правілаў, паненка дадала па-расейску: "остовайтесь на своіх местах до последуюсчего об'явленія!".

У ва ўсім гэтым бачны выразны паттэрн. Ці не варта напісаць у Менскі Метрапалітэн і "Белавія" каб прыпынілі дыскрымінацыйныя і выразна русафобскія практыкі?
Monday, October 4th, 2010
12:48 pm
у дадатак да грішковца
надыходзяць нашыя (самыя) апошнія часы. Каб гарантавана дагрукацца да авіякампаніі, неабходна напісаць запыт на сьцяне ў яе Facebook (у прыватнасьці, дагэтуль адзіны вядомы мне спосаб атрымаць хоць нейкі адказ ад Polskie Linie Lotnicze LOT - мне яны праз Facebook даслалі спасылку на чароўную claim form на сайце, якую знайсьці проста - гарантавана немагчыма).
 
Monday, August 30th, 2010
3:50 am
un vendice sara...
Колькі месяцаў таму, я даў сабе ўрачыстае абяцаньне нічога не пісаць у блогу пра авіякампаніі, і менавіта таму, з таго самага моманту, я тут не пішу ўвогуле, бо ў жыцьці акрамя пералётаў амаль нічога болей не здараецца. Але ж днямі ўбачыў прыўкраснае і ня змог утрымацца, каб не падзяліцца з вамі сваімі рэфлексіямі з нагоды.

У Калінінградзе, RU жыве вельмі аўтарытэтны дзядька, да якога зьвяртаюцца "Грышкавец". Сам ён падпісваецца "Ваш Грішковец"; на жыцьцё ён зарабляе нейкай багемнай працай, і для таго, каб зарабіць, шмат лятае (як ён сам настойвае), у прыватнасьці "ЭйрБолтыкам". Мы ўсе ўсё ведаем пра "ЭйрБолтык". Ён ёсьць роўна тым, чым ён ёсьць - ня горш, але й ня лепш. Бясплатных сэрвісаў, які мы звычайна чакаем заплаціўшы за 2-3 месяца да палёту 200-350 Эўра за квіток у абодва бакі, мы не атрымліваем, але (1) мы аб гэтым сумленна папярэджаны, (2) рэйсы выконваюцца пунктуальна і летакі звычайна адносна новыя і чыстыя, (3) трансфер праз Рыгу дастаткова камфортны, і (4) мы заўсёды будзем памятаць пра гістарычную ролю "ЭйрБолтыка" - першай авіякампаніі, якая пачала вывозіць зь Менску ў Эўропу за адносна ўцямныя грошы.

Дык вось, у "Грышкаўца" да "ЭйрБолтыка" ёсьць дзьве вялікія прэтэнзіі: (1) калі ён ляцеў з пляшкай віна з па-за межаў ЭЗ, пры перасадке ў Рызе ў яго гэтую пляшку канфіскавалі, і (2) калі ў палёце яму захацелася вадзічкі, а расплаціцца не было чым (бо з валюты былі толькі грыўні і рас. рублі, а картку ён ня ўзяў), то яму прынесьлі шклянку вады з пад-крану. Ну што сказаць - лох, і да таго ж без пачуцьця гумару. Але ж вось дзе таланцішча - шматлікія чытачы і прыхільнікі блогу "Грышкаўца" (дзе ён падрабязна апісаў абедзьве прэтэнзіі), абурыліся ня з той нагоды, што іх кумір - лох без пачуцьця гумару, а з той, што "ЭйрБолтык" прынізіў талент сваім нізкапробным сэрвісам. А паколькі "ЭйрБолтык" зацікаўлены нават у пасажырах - лохах без пачуцьця гумару, то каб улагодзіць мэтавую аўдыторыю, кіраўніцтва кампаніі нават прынесла "Грышкаўцу" прабачэньні за пляшку, а таксама не зьдзіўлюся, калі прынясе іх і за вадзічку.

Аб чым я падумаў? Прыкладам, канешне, у мяне таксама звычайна ёсьць прэтэнзіі да "ЭйрБолтык" - у тых выпадках, калі з майго пункту гледжаньня яны не адпавядаюць дзеючаму заканадаўству ці не выконваюць дзеючыя правілы. Свае прэтэнзіі я вырашаю ва ўстаноўленым парадку і, хоць праз пень-калоду, яны звычайна вырашаюцца. Але ж вось уявім, што ў "Грышкаўца" з'явіцца патрэба злятаць "ЛЁТам Польскімі Авіялініямі" (якія, як раз, так дарэчы лятаюць ў Калінінград, RU), і пад час палёту ў яго здарыцца запор, што па сваёй завядзёнцы, шаноўны і апіша ў блогу. Шматлікія прыхільнікі і асобы прыраўненыя да іх, ізноў пачнуць масава абурацца, маўляў адсутнасьць пургена на покладзе летака прыніжае чалавечую годнасьць і сьведчыць аб нізкапробным сэрвісе; а кіраўніцтва "ЛЁТу", як тое водзіцца, на ўселякі выпадак папросіць прабачэньня. І паколькі на сайце "ЛЁТу" з сабакамі ня знойдзеш аніякіх кантактных электронных адрасоў, і таму зьвярнуцца з прэтэнзіямі (якіх у мяне да "ЛЁТу" ўжо ёсьць, і ня мала) "ва ўстаноўленым парадку" проста немагчыма, то магу добра ўявіць, што тут я нават напішу "Грышкаўцу" падзяку, бо ў  мяне яшчэ ніводнага разу не атрымоўвалася праняць гэтых сукіных дзяцей.

Хто б падкінуў "Грышкаўцу" ідэю зьлятаць куды "ЛЁТам"?
Wednesday, May 26th, 2010
12:45 am
So far with LOT Polish Airlines

Dear LOT Polish Airlines,

In spite of the circumstance reported bellow, I have a few spare minutes, so I seize this opportunity to write you this letter (which, btw, I cannot send you after I finish it, because the area close to the gate A28 where I am sitting now is not covered by WiFi).

 To start with, I am very grateful your company, for back in 2000 you gave me my first experience of an international flight, and I enjoyed it a lot. Your transit terminal was small and crowded, but I liked it anyway. I took quite a few flights with you since then, and although the quality of service was dropping every year, and the fares became the most unreasonable, LOT somehow appealed to me, and I tried to take LOT flights whenever possible. Today I have a flight from Amsterdam to Lwow that makes me reconsider my long-lasting loyalty. Here are the reasons: 

(1)   I congratulate you with your large and spacious terminal, but I also want to point out that services in the old one worked better, or at least faster. Today, after getting off my Amsterdam flight, I had to get through the security check right at the entrance to the transit zone. We were c.a. 40 persons in the line, and they were 4 (four) persons operating one X-ray (or whatever this machine is called), and this took them AT LEAST 1(one) minute to check one passenger. You can do the rest of the math. I can tell you what this looked like: one of the security guards was chatting by phone and smiling to the ladies; one girl (never smiling) was standing next to the security frame, asking everyone (even green-lighted) to rise the hands, and sending  back to the frame those who did not; another girl (never smiling too) was operating the luggage belt, and the fourth guy was running between the girls. This looked as a very ineffective arrangement, and it was, indeed.

(2)   The same goes with the passport control. I had 10 persons standing in the line in front of me, and it took the lady on that side of the counter from 2 to 10 minutes to let a passenger in. Never ever in my entire life my passport was checked so carefully and nobody needed to check so many things from my passport and consult the computer for each of them. 4 minutes for me. A good average. That said, I was lucky to have more than 2 hours for my transfer, but you also sell tickets from Budapest to Minsk (a destination I need to fly quite often) with something like 40 minutes between the flights, and I really wonder, how do you handle this. But I won’t risk to try it myself (although I did several times at the age of the old terminal) with your only daily service to Minsk and some clues that I got about the quality of the client service. I do realize that the security check and passport control might be beyond your control, and you do not feel like you responsible for them, but this is what’s going on in your hub, and some political will from your side, I can imagine, would help a lot.

(3)   I already told you about the WiFi (even paid), which was not found in the area next to the gate A28 (I took a flight from Warsaw to Budapest in September 2010 and the same route in December 2009, and the WiFi was not found near my gates either). I do realize that taken into account what I just wrote above, you do not expect your transit passengers to have enough time for checking mails etc, but you know, somehow a wireless internet coverage is perceived as a must to have in any decent airport nowadays, and I believe it makes sense.

(4)   I would welcome anybody from your transfer service (or whatever it is called) to sit for 10-20 minutes next to the gate A28. You’ll find quite soon that the loudspeaker is too loud; after 10 minutes you’ll also find yourself on the verge of headache, and if you sit the 20 minutes, you get the headache. You won’t need to listen to what the loudspeaker says, but I did, and therefore I’ll also add that it is the most incomprehensible.

 That’s it about the transfer at the Warsaw airport. You may want to tell me, that this is not the worst transfer, and even in Europe there are far more discouraging examples. I do agree. The new development notwithstanding, your home hub still needs to work hard to reach the standards of the infamous Moscow SVO or even London LHR. But let me point out that unlike these two, you have a strong competition in your market niche: taking examples from your region, CSA and Malev have similar route networks, and their hubs are much more friendly and efficient; talking of your alliance partners, the Austrian and Lufthansa are far superior in any sense, and with the recent price drop for Austrian flights, I am really wondering, how you are going to keep your transit passengers, if you care for them, of course.

To finish with my today’s business: 

(5)   I do not like to complain about in-flight food. It is no good at most times at most air carriers. Some of the companies do not provide food at all, and this is what I strongly recommend you for your European flights, because, at least, expectation won’t be raised. Today I did not take a breakfast, because it was early in the morning, and because I knew that I can expect a good sandwich from the good old LOT. It was a small chocolate croissant in vacuum pack, what we got in the economy class – uneatable and smelling plastics (as happens to many long-duration storage products), so I had my overpriced breakfast only in the transfer terminal.

That is what I wanted to tell you. I still have to continue with you from Warsaw to Lwow, and then to fly back to Amsterdam. I am afraid those are my last transit flights through Warsaw until I get good reports from some of friends of mine, who do not have other choices (or from you, if you care to investigate the things I described here; they are not difficult or expensive to fix, really).

Sincerely yours,

 
[ << Previous 20 -- Next 20 >> ]
About LiveJournal.com